De prima sessione mensis octobris a. MMXVII

Nonis octobres huius cursus 2017-18 prima circuli Barcinonensis sessio habita est, qua acta, cum Plinio licet confiteri magnum proventum hominum feminarumque hunc attulisse annum. Re vera, sedecim erant magistri iuvenes necnon senes qui una sedebant in 'aula Joan Maragall' quam eis commodaverunt praefecti qui de Pati Llimona curam diligenter agunt: omnibus animo gratissimo libet meminisse.


Itaque sub vesperum totum lectiones, recitationes, disputationes, aenigmata mythologica, cantilenae quoque variae fuerunt. Priusquam desineret conventiculum et valedicendi hora perveniret, calendarium adhibimus ad sessiones insequentes —ubi quislibet cum adveniat benigne salutabitur:
- 4 nov.
- 25 nov.
- 16 dec.
- 20 ian.
- 17 febr.
- 17 mart.
- 14 apr.
- 5 mai.

Circuli sessiones redintegrantur in aedificio c.n. Pati Llimona!

Salvete pariter omnes!
Post jucundam aestatem, cursus novus incipit, redintegrantur sessiones Circuli nostri. Prima, diis juvantibus, habebitur Saturni die mensis Octobris septimo in aedificio pulcherrimo quod dicitur Pati Llimona, ab hora 16:15 ad 19:15.

More solito scripta excutiemus omnium Latinitatis aetatum, sermonesque seremus de rebus variis. Hoc anno est nobis in animo sessiones ita ordinare ut omnes ad unum loqui cogantur (ferulâ adhibitâ si necesse fuerit).

Ceterum ANIMVM INTENDITE: si qui vestrum nomen dare velitis, adhuc licet, mittite nobis:
- nomen vestrum integrum,
- numerum DNI, atque
- nomen lycei ubi laboratis
Venite frequentes! Vulgate inceptum nostrum!

De libro novo ad Latinitatem vivo modo docendam

En amici librum novum quem nondum inspicere potui.
Editus est ab opere fundato Polis, vobis fortasse jam noto propter librum ejusdem nominis ad linguam Graecam tradendam.
In pagina poteritis GRATUITO audire scapos sonoros hujus methodi.
Gaudete et utimini in lectionibus vestris!

De Colloquiis Latinis Barcinonensibus IV Praeconium

Si praeconium Catalaunicum legere cupis, hic premas.

Quando fiet cursus: a die 3º mensis Iulii usque ad diem 7um eiusdem mensis. Ab hora 4ª postmeridianâ usque ad octavam. Sed nolite timere, haudquaquam aestuabimus, conclavia aere temperato instructa erunt!

Quot horas complectitur: 20 horas

Quanti: 
80 €

Quibus est destinatus:

Magistris Latinitatis qui studeant expeditius in scholis Latine loqui.
Studiorum Vniversitatis discipulis aliisque, qui velint et Latine loqui et Latine scribere.

Vbi fiet:

In Aedibus Convalescentium Valetudinarii Sancti Pauli (Viâ Divi Antonii Mariae Claret nº 171).

Moderatrix:

Cándida Ferrero Hernández, Seminarii Scientiarum Antiquitatis et Medii Aevi Universitatis Autonomae Barcinonensis;

Magistri:

Ramon Torné Teixidó, CLB et Lycei "Ferran Casablancas", Arraonae; Javier Ortiz Cano, CLB et Lycei "Montserrat Roig", Egarae.


Commendatio

Sunt qui putent linguam Latinam tantummodo interpretando doceri posse. Nos vero eas adhibere rationes proponimus ut Latinitatem doceamus quae passim usurpantur in linguis hodiernis docendis.

Nostra quidem opinione, si quis colloquium Latinum intelligit atque Latine loqui valet, etiamsi simpliciter, melius atque expeditius scripta intelliget Latina.

Cursum igitur offerimus, ubi Latine perpetuo docetur atque participes provocabuntur ut hoc utantur sermone loquendo atque scribendo, et de semet ipsis et de scriptis Latinis omnium aetatum. Ceterum dabimus quidem operam magistri ut tirones omnia intellegant simulque ne peritiores taedio afficiantur.

Quid sit novum hoc anno

Hucusque discipuli Baccalaureatus qui probationem maturitatis subire cupiebant coacti erant legere Vergilium Plautumque. Opera nuper mutata sunt. Anno proximo fabulas nonnullas ex Ovidio decerptas necnon Terentii Adelphous legere debebunt.

Hac de causa constituimus participibus talia proponere exercitia ut et Latinitatem exerceant et illa opera “intus et in cute” intellegant et valeant postea in scholis suis nonnulla adhibere ex iis quae in cursu nostro didicerint.

Quonam modo id fiet sive modus operandi.

Scholas trademus ea methodo utentes, quae vulgo communicativa dicitur: primo provocabimus participes ut sermones serant de scriptis Latinis imaginum ope quae ad ea attineant. Deinde scripta ipsa excutiemus. Animum praesertim intendemus in verba et formulas utiliores. Postea exercitia varia proponemus exercitia quo participes expeditius atque fusius suas sententias proferre valeant.

Si nomen dare vis, hic premas.

De proximo occursu admonitus, die 16º mensis Februarii

Ad laborem quam incipimus ante paucos menses iam ut ad reliqua pergamus, nova sessio circuli barcinonensis latini agetur die Iovis XVI Februarii, apud CIC (Barcinone, Via Augusta, 205), hora quarta postmeridiana. tempus ad studium Aeneidos impendemus, quae res feliciter vortat. ibi nos revisemus, opportune adveniatis precamur quam maxime.

De conventiculo die 26º mensis ianuarii MMXVII

Otium nobis fuit ut acroasiunculam "De Iside dea apud Graecos Romanosque" a Judith Gutiérrez Ortega habitam, alterius baccalaureatûs discipula cursûs, audiremus dum res varias de hac prisca dea nos certiores fecit. denique congregati sums apud lycium Egarense c. n. Montserrat Roig, hora quarta et dimidia, die Iovis. dissertatio valde placuit multis locis fontibusque ornata necnon imaginibus et notis variis. acroasi peracta, excerptum e libro XI Apulei Metamorphoseon una legimus editione Academiae Vivarii Novi utentes:
[1] Circa primam ferme noctis vigiliam experrectus pavore subito, video praemicantis lunae candore nimio completum orbem commodum marinis emergentem fluctibus; nanctusque opacae noctis silentiosa secreta, certus etiam summatem deam praecipua maiestate pollere resque prorsus humanas ipsius regi providentia, nec tantum pecuina et ferina, verum inanima etiam divino eius luminis numinisque nutu vegetari, ipsa etiam corpora terra caelo marique nunc incrementis consequenter augeri, nunc detrimentis obsequenter imminui, fato scilicet iam meis tot tantisque cladibus satiato et spem salutis, licet tardam, subministrante, augustum specimen deae praesentis statui deprecari; confestimque discussa pigra quiete <laetus et> alacer exsurgo meque protinus purificandi studio marino lavacro trado septiesque summerso fluctibus capite, quod eum numerum praecipue religionibus aptissimum divinus ille Pythagoras prodidit, [laetus et alacer] deam praepotentem lacrimoso vultu sic adprecabar:
[2] "Regina caeli, — sive tu Ceres alma frugum parens originalis, quae, repertu laetata filiae, vetustae glandis ferino remoto pabulo, miti commonstrato cibo nunc Eleusiniam glebam percolis, seu tu caelestis Venus, quae primis rerum exordiis sexuum diversitatem generato Amore sociasti et aeterna subole humano genere propagato nunc circumfluo Paphi sacrario coleris, seu Phoebi soror, quae partu fetarum medelis lenientibus recreato populos tantos educasti praeclarisque nunc veneraris delubris Ephesi, seu nocturnis ululatibus horrenda Proserpina triformi facie larvales impetus comprimens terraeque claustra cohibens lucos diversos inerrans vario cultu propitiaris, — ista luce feminea conlustrans cuncta moenia et udis ignibus nutriens laeta semina et solis ambagibus dispensans incerta lumina, quoquo nomine, quoquo ritu, quaqua facie te fas est invocare: tu meis iam nunc extremis aerumnis subsiste, tu fortunam collapsam adfirma, tu saevis exanclatis casibus pausam pacemque tribue; sit satis laborum, sit satis periculorum. Depelle quadripedis diram faciem, redde me conspectui meorum, redde me meo Lucio, ac si quod offensum numen inexorabili me saevitia premit, mori saltem liceat, si non licet vivere."
[3] Ad istum modum fusis precibus et adstructis miseris lamentationibus rursus mihi marcentem animum in eodem illo cubili sopor circumfusus oppressit. Necdum satis conixeram, et ecce pelago medio venerandos diis etiam vultus attollens emergit divina facies; ac dehinc paulatim toto corpore perlucidum simulacrum excusso pelago ante me constitisse visum est. Eius mirandam speciem ad vos etiam referre conitar, si tamen mihi disserendi tribuerit facultatem paupertas oris humani vel ipsum numen eius dapsilem copiam elocutilis facundiae subministraverit. Iam primum crines uberrimi prolixique et sensim intorti per divina colla passive dispersi molliter defluebant. Corona multiformis variis floribus sublimen destrinxerat verticem, cuius media quidem super frontem plana rotunditas in modum speculi vel immo argumentum lunae candidum lumen emicabat, dextra laevaque sulcis insurgentium viperarum cohibita, spicis etiam Cerialibus desuper porrectis <conspicua. Tunica> multicolor, bysso tenui pertexta, nunc albo candore lucida, nunc croceo flore lutea, nunc roseo rubore flammida et, quae longe longeque etiam meum confutabat optutum, palla nigerrima splendescens atro nitore, quae circumcirca remeans et sub dexterum latus ad umerum laevum recurrens umbonis vicem deiecta parte laciniae multiplici contabulatione dependula ad ultimas oras nodulis fimbriarum decoriter confluctuabat.
[4] Per intextam extremitatem et in ipsa eius planitie stellae dispersae coruscabant earumque media semenstris luna flammeos spirabat ignes. Quaqua tamen insignis illius pallae perfluebat ambitus, individuo nexu corona totis floribus totisque constructa pomis adhaerebat. Nam dextra quidem ferebat aereum crepitaculum, cuius per angustam lamminam in modum baltei recurvatam traiectae mediae paucae virgulae, crispante brachio trigeminos iactus, reddebant argutum sonorem. Laevae vero cymbium dependebat aureum, cuius ansulae, qua parte conspicua est, insurgebat aspis caput extollens arduum cervicibus late tumescentibus. Pedes ambroseos tegebant soleae palmae victricis foliis intextae. Talis ac tanta, spirans Arabiae felicia germina, divina me voce dignata est:
[5] "En adsum tuis commota, Luci, precibus, rerum naturae parens, elementorum omnium domina, saeculorum progenies initialis, summa numinum, regina manium, prima caelitum, deorum dearumque facies uniformis, quae caeli luminosa culmina, maris salubria flamina, inferum deplorata silentia nutibus meis dispenso: cuius numen unicum multiformi specie, ritu vario, nomine multiiugo totus veneratus orbis. Inde primigenii Phryges Pessinuntiam deum matrem, hinc autochthones Attici Cecropeiam Minervam, illinc fluctuantes Cyprii Paphiam Venerem, Cretes sagittiferi Dictynnam Dianam, Siculi trilingues Stygiam Proserpinam, Eleusinii vetusti Actaeam Cererem, Iunonem alii, Bellonam alii, Hecatam isti, Rhamnusiam illi, et qui nascentis dei Solis <et occidentis inclinantibus> inlustrantur radiis Aethiopes utrique priscaque doctrina pollentes Aegyptii caerimoniis me propriis percolentes appellant vero nomine reginam Isidem. Adsum tuos miserata casus, adsum favens et propitia. Mitte iam fletus et lamentationes omitte, depelle maerorem; iam tibi providentia mea inlucescit dies salutaris. Ergo igitur imperiis istis meis animum intende sollicitum. Diem, qui dies ex ista nocte nascetur, aeterna mihi nuncupavit religio, quo sedatis hibernis tempestatibus et lenitis maris procellosis fluctibus navigabili iam pelago rudem dedicantes carinam primitias commeatus libant mei sacerdotes. Id sacrum nec sollicita nec profana mente debebis opperiri.
[6] Nam meo monitu sacerdos in ipso procinctu pompae roseam manu dextera sistro cohaerentem gestabit coronam. Incunctanter ergo dimotis turbulis alacer continuare pompam mea volentia fretus et de proximo clementer velut manum sacerdotis osculabundus rosis decerptis pessimae mihique iam dudum detestabilis belvae istius corio te protinus exue. Nec quicquam rerum mearum reformides ut arduum. Nam hoc eodem momento, quo tibi venio, simul et ibi praesens, quae sunt sequentia, sacerdoti meo per quietem facienda praecipio. Meo iussu tibi constricti comitatus decedent populi, nec inter hilares caerimonias et festiva spectacula quisquam deformem istam quam geris faciem perhorrescet vel figuram tuam repente mutatam sequius interpretatus aliquis maligne criminabitur. Plane memineris et penita mente conditum semper tenebis mihi reliqua vitae tuae curricula adusque terminos ultimi spiritus vadata. Nec iniurium, cuius beneficio redieris ad homines, ei totum debere, quod vives. Vives autem beatus, vives in mea tutela gloriosus, et cum spatium saeculi tui permensus ad inferos demearis, ibi quoque in ipso subterraneo semirutundo me, quam vides, Acherontis tenebris interlucentem Stygiisque penetralibus regnantem, campos Elysios incolens ipse, tibi propitiam frequens adorabis. Quodsi sedulis obsequiis et religiosis ministeriis et tenacibus castimoniis numen nostrum promerueris, scies ultra statuta fato tuo spatia vitam quoque tibi prorogare mihi tantum licere."

Notulae de sessione habita die 19º mensis Ianuarii

Adfuerunt novi duo sodales, Caecilia et Angelus, qui studia humanitatis et res gestas apud universitatem adhuc frequentant. Advenit quoque Henricus, amicus Danus noster, quocum dialogum de linguis et scriptoribus necnon de historia nordicis locupletem habuimus. Aderant etiam Diana, Eulalia, Imma, Raimundus et Xavierus, magistri. Multiplex fuit sermo: imprimis memoriam fecimus de auctoribus hodiernis sicut Delibes, Unamuno et García Márquez, postea de studiis quibusdam Medii Aevii et Renascentis Aetatis notitiam, deinceps de significatione quae ad Ulixem adtinet apud poetam Kavafin versuti sumus. Legimus etiam periochas de libro Aeneidos V, verborum necnon sententiarum magni momenti expositionem praebentes. Xavierus magister ad pervestigationis laborem discipuli Egarensis nos omnes invitavit, ut rursus aedes lycei Montserrat Roig et videantur et visantur; iamiam illic nos exspectat omnes die Iovis proximo, 26º huius mensis Ianuarii, hora quarta postmeridiana. Si ibi non licet ire, aliud curate! Valete, in proximum.